همه لرزش دست و دلم از آن بود که عشق پناهی گردد/پروازی نه٬گریزگاهی گردد/

آی عشق٬آی عشق چهره ی آبی ات پیدا نیست/

و خنکای مرهمی بر شعله ی زخمی/

نه شور شعله بر سرمای درون/
.......آی عشق٬آی عشق رنگ آشنای چهره ات پیدا نیست....
                                                                  "شاملو"